نقش برجک‌های مرزی دریاچة‌هامون در توسعه امنیت اجتماعی- اقتصادی

Abstract

در سال‌های اخیر، طرح ایجاد برجک‌های مرزی در دریاچة‌هامون مطرح و اجرا گردید. به منظور دریافت بازخوردی از هزینه‌های انجام شده و نیز بررسی میزان تأثیرگذاری برجک‌های مذکور، بر افزایش سطح امنیت اقتصادی و اجتماعی منطقه، تحقیق حاضر قصد دارد به مطالعه و تحلیل «نقش برجک‌های مرزی دریاچه در توسعه امنیت اجتماعی- اقتصادی مرزهای شرقی ایران» بپردازد. پژوهش حاضر مطالعه ای تحلیلی است که به صورت پیمایشی انجام گردیده است. جامعه آماری پژوهش از دو بخش اصلی «کاربران برجک‌های مرزی (سربازان و فرماندهان) و کارمندان سایر ادارات دولتی (تمامی کارمندان شاغل در بخش‌های گوناگون اداری شهر زابل)، تشکیل شده است. حجم نمونه آماری مورد نیاز بر اساس جدول مورگان 327 نفر تعیین گردیده و به روش خوشه ای دو مرحله ای به صورت تصادفی انتخاب شده اند. اطلاعات و داده‌های مورد نیاز در این پژوهش بر اساس روش‌های کتابخانه ای، مصاحبه و نیز پرشسنامه جمع آوری گردیده است. به جهت آزمون پایایی ابزار به کار گرفته شده در فرآیند پژوهش، ترجیح داده شده تا از "آماره آلفای کرونباخ" استفاده گردد و بر این اساس مقدار آلفای خروجی از نرم افزار SPSS برابر 0.83 محاسبه گردیده است. همچنین، به منظور آزمون روایی محتوایی نظر کارشناسان و متخصصان مربوطه و نیز ادبیات نظری و نظریه‌های مرتبط موجود، مبنا گردیده اند. وجود برجک‌های مرزی دریاچة‌هامون بر شکوفایی اقتصادی منطقه، تسریع توسعة اجتماعی منطقه، توسعة سرمایه گذاری‌های اقتصادی در منطقه، موفقیت افزون تر در فرآیند مبارزه با قاچاق کالا، موفقیت افزون تر در فرآیند مبارزه با قاچاق سوخت، موفقیت افزون تر در فرآیند مبارزه با قاچاق اسلحه، موفقیت افزون تر در فرآیند مبارزه با قاچاق مواد مخدر، موفقیت افزون تر در فرآیند مبارزه با اشرار مسلح و در نهایت بهبود حس امنیت در بین اقشار مردم منطقه، تأثیر مثبت داشته است. امنیت عمومی عاملی مؤثر بر توسعة اقتصادی مناطق مرزی است. همچنین، ایجاد تأسیسات فیزیکی در مناطق مرزی می‌تواند احساس امنیت عمومی را در بین مردم منطقه به طور معناداری بهبود بخشد.