بررسی پتانسیل‌های اکوتوریسمی مناطق مرزی با استفاده ازGIS و MCDM (مطالعه موردی: شهرستان مرزی پاوه)

Abstract

اکوتوریسم به ارائه جاذبه‌های گردشگری و معرفی چشم‌اندازهای طبیعی به گردشگران با حفظ هویت مکانی آن‌ها می‌پردازد. لازمه اجتناب از پیامدهای نامطلوب گردشگری شناخت ویژگی‌های مؤثر در گردشگری طبیعت در هر منطقه و برنامه‌ریزی متناسب با ویژگی‌های آن منطقه است. شهرستان مرزی پاوه به علت وجود میراث‌های طبیعی، دارا بودن پدیده‌های جذاب ژئومورفولوژیکی، ویژگی‌های متنوع اقلیمی، چشم‌اندازهای بی‌نظیر و شرایط منحصربه‌فرد اکولوژیکی دارای پتانسیل مناسبی جهت توسعه اکوتوریسم می‌باشد. برای شناسایی نواحی مستعد توسعه اکوتوریسم، برای هر یک از معیارهای مختلف شامل معیارهای محیط‌زیستی، اقتصادی و اجتماعی، فیزیکی، زیر معیارها با توجه به مطالعات کتابخانه‌ای و وضعیت شهرستان پاوه تعیین شد و هر یک از زیر معیارها پس از رقومی سازی در محیط نرم‌افزار Arc GIS مورد پردازش قرار گرفتند. وزن دهی و اهمیت نسبی هریک از لایه‌های اطلاعاتی نسبت به یکدیگر از طریق تحلیل سلسله مراتبی انجام شد. سپس لایه‌ها با استفاده از تکنیک ترکیب خطی وزنی (WLC) با وزن‌های مختص به خود در محیط GIS تلفیق شدند. نتایج نشان می‌دهد که از بین معیارهای انتخاب‌شده برای پهنه‌بندی اکوتوریسم شهرستان مرزی پاوه، معیارهای راه‌های مواصلاتی و شیب به ترتیب با امتیازهای 254/0 و 126/0 بیشترین وزن را دارند. معیار دما با امتیاز 0103/0 کمترین وزن را دارد.