مطالعه تطبیقی قرار بازداشت موقت در حقوق ایران و فرانسه

Abstract

قراربازداشت موقت به عنوان یکی از مصادیق قرارهای تامین کیفری است. قرار بازداشت موقت سنگین ترین قرار تامین کیفری است که ممکن است تحت شرایطی در مورد متهم اعمال و آزادی وی سلب گردد. قانون گذار ایران در قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با وسعت بخشیدن به تعداد قرارهای غیر سالب آزادی صدور قرار بازداشت موقت را نیز محدود و محصور نموده است. بر این اساس هدف مقاله حاضر بررسی و مطالعه موارد قرار بازداشت موقت در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 است. در این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی صورت پذیرفته با بهره مندی از ابزار کتابخانه ای و اسنادی به د ستاوردهای نوین حاکم بر آیین دادرسی در دنیا و انطباق هرچه بیشتر موضوعات با موازین حقوق بشری و اصول حاکم بر دادرسی عادلانه و عدالت ترمیمی که تلاش نموده است برای ترافعی کردن هر چه بیشتر رسیدگی ها و زدودن و در برخی موارد کمرنگ نمودن آن دسته از قواعد نظام دادرسی تفتیشی که مغایر با اصول پذیرفته شده جهانی پرداخته است.این مقاله تلاش دارد ابعاد مختلف قرار بازداشت موقت در حقوق ایران و فرانسه را مورد مطالعه قرار دهد.