نقش شکل گیری پلیس ویژه اطفال و نوجوانان در پیشگیری از جرم

Abstract

بررسی تأثیر شکل گیری پلیس ویژه اطفال و نوجوانان در پیشگیری از جرم در نظام دادرسی نوجوانان، اشخاص حقوقی متعددی از قبیل پلیس، مقامات قضایی، مشاوران و مددکاران اجتماعی، وکلا و مشاوران حقوقی، خانواد ه، بهزیستی، کانون اصلاح و تربیت و ... نقش ایفا می کنند. در این میان پلیس بیشترین تماس را با کودکان و نوجوانان دارد. در این مقاله تلاش شده به منظور دستیابی به زوایای پنهان نقش پلیس در دادرسی کودکان و نوجوانان گام برداشته شود. به نوعی که تبیین نقش شکل گیری پلیس ویژه اطفال و نوجوانان در پیشگیری از جرم به عنوان عالی ترین هدف مقاله مورد نظر می باشد. پلیس در برخورد با بزهکاری اطفال و نوجوانان دو وظیفه عمده پیشگیری و مقابله را بر عهده دارد. وجود یک طفل بزهکار تا حد بسیار زیادی مؤید بی توجهی جامعه نسبت به اوست و به این لحاظ توجه ویژه و مضاعف جامعه به خصوص دولت ها در پیشگیری از بزهکاری اطفال از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در اینکه جرم اطفال و نوجوانان متفاوت از اعمال مجرمانه بزرگسالان است و اقدامات و تمهیدات اساسی در این زمینه باید صورت بپذیرد تا برخورد مناسبی با پدیده بزهکاری اطفال و نوجوانان داشته باشیم، شکی وجود ندارد. نوع تحقیق توصیفی و تحلیلی است. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان می دهد: رفتار پلیس ایران با کودکان و نوجوانان عمدتاً از اصول و استاندارد بین المللی تبعیت نکرده و همچنین در رویکردهای قانونی و رویه عملی، پلیس فاقد یک سیاست جنایی افتراقی است و در مواجهه با کودکان و نوجوانان از سیاست جنایی بزرگسالان استفاده می کند؛ بنابراین لازم است پلیس با تدوین سیاست جنایی افتراقی و مبتنی بر مداخله حمایتی و نه قهرآمیز و کیفری، تلاش نماید تا با رعایت اصول و استانداردهای بین المللی و ملی مطرح در این مقاله، فرآیند مداخله در دادرسی کودکان و نوجوانان را ارتقاء بخشد.