اقتصاد جرم در کشور ایران (رویکردی تحلیلی بر قاچاق مواد مخدر)

Abstract

پژوهش حاضر بر آن است تا با رویکردی تحلیلی - توصیفی و با استفاده از تکنیک های مدل سازی، به بررسی وضعیت اقتصاد جرم به صورت عام و تأثیر شاخص های اقتصادی – اجتماعی بر قاچاق مواد مخدر به صورت خاص بپردازد و به این منظور کشور ایران را به عنوان منطقه مابین قطب های جرم خیز از حیث مواد مخدر، در دوره زمانی ١٣٨٠ تا ١٣٩٢ ، مورد بررسی قرار دهد. نتایج حاصله از تحقیق گویای این است که: بر اساس مدل مفهومی تحقیق، متغیرهای بیکاری، درآمد سرانه، ضریب کاکوانی و شهرنشینی، از مهمترین معیارهای تأثیرگذار بر قاچاق مواد مخدر در کشور ایران م یباشند که در این میان، به جز شاخص شهرنشینی، سایر شاخص ها از معنی داری قابل قبولی، برخوردار بودند، به صورتیکه، بیکاری تأثیر مثبت و کاهش میزان فقر و درآمد سرانه، تأثیر منفی و به ترتیب، بیشترین تأثیر را بر قاچاق مواد مخدر در کشور ایران داشته اند؛ بعلاوه، افزایش درآمد سرانه در کشور، از طریق کاهش بیکاری و فقر در جامعه، موجب حرکت کمتر به سمت قاچاق مواد مخدر شده، که این عامل خود در جهت بهبود رفاه مؤثر می باشد و همین امر، سیکل فزاینده ای را در جهت توسعه کشور فراهم می کند.