انسان شناسی جرم و مفهوم انسان شناختی قانون و حقوق: تاملی انتقادی بر پارادیم تکاملی و استعماری

Abstract

مروری بر چگونگی شکل گیری ادبیات انسان شناختی در حوزه هایی چون شناخت قانون و جرم، ما را با تحول نظام گفتمانی و معرفتی علوم اجتماعی از قرن نوزده به این سو، رو به رو م ینماید. نگرش های پسا استعماری ١ در دانش انسان شناسی، که امروزه چارچوب و پارادایم غالب تاملات انسان شناختی جهان را در بر دارد، با مرور انتقادی ادبیات انسا نشناسی استعماری ٢ در موج های نخستین آن، قرین و همراه است. درک ادبیات انسان شناسی پسا استعماری بدون توجه به موضوعات مهمی چون قانون و جرم ناقص خواهد بود. سه حوزه مهم از مطالعات انسان شناختی، این رشته از علوم اجتماعی را به موضوع جرم شناسی نزدیک می کند، انسان شناسی حقوقی ٣، انسان شناسی جرم ٤ و انسا نشناسی پزشکی قانونی ٥. این مقاله می کوشد تا نخست به معرفی سیر تحول و تکامل سه شاخه یاد شده با نقدی بر پارادایم تکاملی و استعماری پرداخته و سپس؛ از جایگاه آنها در انسان شناسی سخن گوید. این حوزه از مطالعات انسان شناختی، با رویکردی کاربردی در هم تنیده است و چشم اندازی عینی از نتایج مطالعات انسان شناختی را در حل مشکلات اجتماعی مورد تاکید قرار می دهد.