حقوق متهم و کرامت انسانی

Abstract

کرامت انسانی که در واقع همان انسانیت، شرافت، حیثیت، و ارزش یک انسان است، به کرامت ذاتی و کرامت اکتسابی تقسیم می شود. کرامت اکتسابی، نوعی کرامت است که قابل اکتساب و سلب می باشد؛ مثل ایمان به خدا، که انسان می تواند با استفاده از استعداد و توانایی های خود به درجه ای برسد که بعنوان خلیفه خداوند در روی زمین باشد و ممکن است همین انسان با اعمال خود هر آنچه را که اکتساب کرده است از دست بدهد و بی ایمان شود. اما کرامت ذاتی، نوعی کرامت است که انسان، ذاتاً به واسطه انسان بودن آنها را دارا می باشد؛ مثل انسانیت، شرافت و عدم تحقیر، که این ویژگی های انسان قابل سلب نبوده و هیچ شخص یا قدرتی نمی تواند این نوع کرامت انسانی را سلب نماید. این نوع کرامت، همان کرامت ذاتی انسان است که مورد توجه ما در خصوص متهم می باشد؛ زیرا انسان حتی اگر متهم باشد، دارای یک سری حقوقی می باشد که بواسطه کرامت انسانی در مفهوم ذاتی آن به وی تعلق دارد و قابل سلب و نابودی نیست و مربوط به انسانیت اشخاص می باشد که باید همیشه حفظ شود.