ضرورت بررسی رابطه نشخوار ذهنی و حالت های شوخی طبعی در ارتقاء آموزش بهداشت روانی و جسمی کارکنان نظام آموزش و پرورش شهر قزوین‏

Abstract

پلیس در سلامت و امنیت هر اجتماعی نقش خیلی مهمی دارد. ضمن اینکه، بهداشت روانی و جسمی کارکنان نیروی انتظامی تحت تاثیر عواملی از جمله حالت های شوخ طبعی و نشخوار ذهنی قراردارد. پژوهش حاضر باهدف ارتقآء سلامت روان و جسمی کارکنان است.روش پژوهش توصیفی و همبستگی و کاربردی بوده است. جامعه آماری آن شامل کارکنان نیروی انتظامی که نمونه ای 250 نفری براساس جدول نمونه گیری مورگان به صورت خوشه ای انتخاب گردیده اند، ابزار پژوهش برای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ )، مقیاس پاسخ نشخواری ذهنی ، پرسشنامه شوخ طبعی مارتین است. در طرح مقدماتی 30 نفر همگی پایایی 90/0 داشته اند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و نرم افزار اس پی اس. اس استفاده شده است. نتایج حاکی از آن بود که نشخوار ذهنی و حالت های شوخ طبعی به صورت معناداری دارای قابلیت پیش بینی کنندگی بهداشت عمومی کارکنان دارند. طبق نتایج حاصله در بخش ذیل رابطه مثبت و منفعی و معنی دار بین متغیرها وجود دارد. از نتایج حاضر می توان برای تدوین برنامه های آموزشی و مداخلات بالینی جهت کاهش نشخوار ذهنی و سبک های ناسازگار شوخ طبعی و افزایش بهداشت روانی و جسمی کارکنان نیروی انتظامی استفاده نمود.