پیش بینی امنیت روانی- اجتماعی بر اساس مطلوبیت اجتماعی، سازگاری اجتماعی و کفایت اجتماعی در بین دانش آموزان متوسطه(موردمطالعه: شهر تبریز)

Abstract

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی امنیت روانی-اجتماعی بر اساس مطلوبیت اجتماعی، سازگاری اجتماعی و کفایت اجتماعی در بین دانش آموزان متوسطه شهر تبریز انجام پذیرفت. در این پژوهش، از روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی استفاده شده است. جامعه هدف، دانش آموزان متوسطه شهر تبریز می باشد که تعداد آن ها 42031 نفر برآورد شد و از طریق نمونه‌گیری خوشه ای چندمرحله ای و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 381 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. در ادامه جهت جمع آوری داده های موردنیاز از چهار پرسشنامه(امنیت روانی-اجتماعی مزلو(1992)، پرسشنام ه سازگاری اجتماعی ماتسون (1983)، مقیاس کفایت اجتماعی فلنر(1990) و آزمون مطلوبیت اجتماعی کراون و مارلو(1960) استفاده شد که پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب در پرسش‌نامه های مذکور 91/0، 86/0، 89/0 و /088 محاسبه گردید در ادامه جهت آزمون فرضیه ها از شاخص‌های آمار توصیفی و استنباطی نظیر؛ میانگین، درصد، آزمون کالموگرف اسمیرنوف، آزمون پیرسون و آزمون رگرسیون چندمتغیره استفاده شده است. نتایج آزمون پیرسون نشان داد ارتباط معنی‌داری بین مطلوبیت اجتماعی، سازگاری اجتماعی و کفایت اجتماعی با امنیت روانی - اجتماعی وجود دارد که در مرحله بعد مشخص گردید در حالت وجود هم‌زمان هر سه متغیر مطلوبیت اجتماعی، سازگاری اجتماعی و کفایت اجتماعی، متغیر های مربوطه به صورت مثبت و معناداری امنیت روانی-اجتماعی دانش آموزان را پیش‌بینی می کنند.