مطالعه رابطه اعتماد اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی در میان سرپرستان خانواده های ساکن در شهرستان پاکدشت

Abstract

هدف مقاله حاضر بررسی رابطه ی بین اعتماد اجتماعی )اعتماد بین شخصی، اعتماد تعمیم یافته، اعتماد نهادی( با احساس امنیت اجتماعی سرپرستان خانواده های ساکن در شهرستان پاکدشت بوده است.مطالعه حاضر براساس رهیافت تئوریک رابرت پاتنام و زتومکا و روش پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه انجام شده است. جمعیت آماری این پژوهش سرپرستان خانواده های ساکن در شهرستان پاکدشت بوده وتعداد 384 نفر از جمعیت آماری به شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و نمونه گیری تصادفی برای مطالعه انتخاب شده اند. نتایج تحلیل آماری با استفاده ضریب همبستگی پیرسون بیانگر رابطه معنادار بین دو متغیر اعتماد اجتماعی در ابعاد بین شخصی، تعمیم یافته و نهادی با احساس امنیت اجتماعی در بین سرپرستان خانواده شهرستان پاکدشت در ابعاد مالی، جانی، اخلاقی و شغلی میباشد. از بین متغیرهای مورد بررسی، اعتماد بین شخصی و اعتماد تعمیم یافته حدود 32 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین می کنند.همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان میدهد که اعتماد بین شخصی و پس از آن اعتماد تعمیم یافته بیشترین تأثیر را بر احساس امنیت اجتماعی در بین سرپرستان خانواده دارد.