ب یسازمانی اجتماعی و بزهکاری نوجوانان پسر شهر زنجان

Abstract

ارتکاب جرم و بزهکاری، از مهم ترین پدید ههای حیات انس ��انی تلقی م یش ��ود، که از دیرباز گریبان گیر جامعه انس ��انی بوده و س ال�مت جامع ��ه را به خطر می اندازد. افرادی که منحرف ش ��ناخته م یش ��وند، در واقع نتوانس ��ته اند خود را با موازین اجتماعی جامعه تطبیق دهند. این عدم هماهنگی، علل گوناگونی دارد که ریشه و علل را باید هم در فرد و هم در جامعه جس ��تجو کرد. به همین خاطر مقاله حاضر با هدف بررس ��ی رابطه بین بی سازمانی اجتماعی و بزهکاری نوجوانان نگاشته شده است. روش تحقیق مورد اس ��تفاده پیمایش بوده و ابزار انداز هگیری، پرسش ��نامه م یباش ��د. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان مقطع متوس ��طه ش ��هر زنجان به تعداد 4779 نفر تشکیل م یدهند که از این تعداد، نمونه ای به حجم 360 نفر از طریق فرمول کوکران برآورد و به ش ��یوه خوش �� های چند مرحل های به عنوان نمونه مورد بررس ��ی انتخاب ش ��ده اند. داده های حاصله با اس ��تفاده از آزمون های تعبیه شده در نرم افزار کامپیوتری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش رابطه بین متغیرهای محله نابس ��امان، پیوند محله ای و همس ��ایه ای، پایبندی به مدرسه، تعامل با همس ��الان بزهکار، منطقه س ��کونت و درآمد خانواده با متغیر وابس ��ته بزهکاری نوجوانان را به تأیید رساند. همچنین نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل رگرسیونی نشان داد که متغیرهای تعامل با همسالان بزهکار و پایبندی به مدرسه بیشترین تأثیر را بر بزهکاری نوجوانان داشته اند.