بررسی اثرات و پیامدهای پدیده بدحجابی و تبرّج بر امنیت اجتماعی (مورد مطالعه: زنان و دختران بالای 15 سال شهر تهران)

Abstract

زمینه و هدف: پدیده بدحجابی وتبرّج (بدپوششی)یک مسئله اجتماعی است که باعث شیوع ناهنجاری اجتماعی، فرهنگی و روانی شده و امنیت اجتماعی و سلامت عمومی جامعه را تهدید می کند. براین اساس، پژوهش فعلی، قصددارد اثرات وپیامدهای پدیده بدحجابی وتبرّج بر امنیت اجتماعی رادربین زنان بالای 15سال شهرتهران بررسی کند. روش تحقیق: روش پژوهش، پیمایشی است. حجم نمونه براساس فرمول کوکران و با دقت احتمالی مطلوب 04/0 تعداد600 نفرانتخاب شده است. برای پاسخ به سؤالات پرسشنامه ازشیوه نمونه گیری چندمرحله ای وجهت اطمینان از پایایی ابزارتحقیق، ازضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است. نتایج با استفاده ازآمارتوصیفی و استنباطی توسط نرم افزار آماری SPSSتجزیه وتحلیل گردید. یافته ها: بین پدیده بدحجابی وامنیت اجتماعی با مقدار 513/0و بین پدیده تبرّج و امنیت اجتماعی بامقدار 546/0 رابطه به صورت مستقیم(مثبت)وجود دارد. همچنین ضریب همبستگی بین امنیت اجتماعی و متغیرهای ذکرشده (بدحجابی وتبرج) برابراست با(585/0)و نسبت F دلالت بر آن دارد که رابطه بین آنها به لحاظ آماری معنادار است (01/0 P< ). بنابراین بین متغیرهای شش گانه امنیت اجتماعی پژوهش(امنیت اداری(شغلی)، امنیت اقتصادی، امنیت سیاسی، امنیت فرهنگی، امنیت خانواده و امنیت ارتباطی) با بدحجابی وتبرّج ارتباط معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به معادله رگرسیون به دست آمده می توان نتیجه گرفت که با افزایش بدحجابی وتبرّج میزان نگرانی نسبت به احساس امنیت اجتماعی نیزافزایش پیدا می کند وبراساس تحلیل رگرسیون چندگانه، میزان تبیین به دست آمده برابر با 362/0و ضرایب B برای بدحجابی 41/1و تبرج 338/2 بوده که متغیرها معنادار بوده است.