پیش‌بینی احساس امنیت اجتماعی بر سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی دانش آموزان

Abstract

هدف اصلی این پژوهش، پیش‌بینی احساس امنیت اجتماعی بر‌ سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شهرکرد می‌باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش همبستگی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش، دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شهرکرد به تعداد 1900 نفر می‌باشند و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 320 نفر در نظر گرفته شده است. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش سه پرسشنامه شامل پرسشنامه استاندارد شده احساس امنیت ابراهیم پور و دیگران(1393)، پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی عمومی شرر(1386) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتز(2007) می‌باشند. در این پژوهش با استفاده از آزمون‌های آماری نرم افزار Spss به بررسی فرضیات تحقیق پرداختیم که نتایج حاکی از این بوده که بین سرمایه روانشناختی، خودکارآمدی، امیدواری، تاب آوری و احساس امنیت اجتماعی رابطه مستقیمی وجود دارد، به طوری که به ترتیب سرمایه روانشناختی با مقدار 68/0=-، خودکارآمدی با مقدار 22/0= و امیدواری با مقدار 19/0=، تاب آوری با مقدار 11/0=، بیشترین تأثیر معنادار را در تبیین تغییرات و پیش بینی احساس امنیت اجتماعی داشته‌اند.