شناسایی و اولویت‌بندی عوامل موثر بر بروز نزاع و درگیری در مناطق حاشیه‌نشین شهر اردبیل

Abstract

از پیامدهای ناگوار رشد سریع و بی‌رویه شهرهای بزرگ، افزایش جرایم و ناهنجاری‌ها در آنهاست. اندیشمندان در شناسایی عوامل بروز آسیب‌های اجتماعی دریافته‌اند که مکان، زمان و انسان، عناصر اصلی در شکل‌گیری جرم هستند. بنابراین، تفاوت در ساختار مکانی، زمانی و رفتاری، توزیع نابرابر انواع جرایم و خشونت‌ها را در سطح شهرها در پی دارد. در واقع برخی فضاهای شهری مانند حاشیه‌ها، با داشتن شرایط خاص خود، مستعد و تسهیل کننده ارتکاب گونه‌هایی از آسیب اجتماعی از آن جمله نزاع و درگیری هستند. هدف از پژوهش حاضر اولویت‌بندی عوامل موثر بر بروز نزاع و درگیری در مناطق حاشیه‌نشین شهر اردبیل می‌باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر حاشیه‌نشینان شهر اردبیل می‌باشد که حجم نمونه آماری با استفاده از روش کوکران 317 نفر محاسبه گردید. جهت نیل به اهداف پژوهش از آزمون های t مستقل، t تک نمونه‌ای، آنوا، scheffe ، رگرسیون و پیرسون تحت نرم افزار SPSS استفاده گردید. همچنین به دلیل ارتباط بین مقوله نزاع و درگیری با نهادهای انتظامی و قضایی، با چند نفر از کادر نهادهای فوق مصاحبه صورت گرفت. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که طبق آزمون رگرسیون، معیارهای استفاده شده در پژوهش حدود 78 درصد واریانس متغیر وابسته را پیش بینی می‌نماید. همچنین مشخص گردید که بین نظرات مردان و زنان، مجردها و متاهل‌ها، تفاوت معنی‌داری از نظر گرایش به نزاع وجود ندارد، اما با افزایش تحصیلات، گرایش به نزاع نیز کاهش می‌یابد. نتایج حاصل از آزمون پیرسون نیز نشان داد که از نظر پاسخگویان به پرسشنامه، مهمترین عوامل موثر بر بروز نزاع و درگیری در مناطق حاشیه‌نشین شهر اردبیل به ترتیب طایفه‌گرایی، فقر و گرانی می‌باشد. در پایان نیز، به توجه به نتایج پژوهش راهکارهایی چند در جهت پیشگیری از بروز نزاع و درگیری ارائه گردید.