تبیین عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی پلیس در شهر تهران

Abstract

مقدمه: سرمایه اجتماعی پلیس نقش مهمی در پیشبرد اهداف سازمان پلیس دارد، تلاش برای ارتقای این سرمایه یکی از مهمترین دغدغه‌های مسئولین نیروی انتظامی ج.ا.ایران را شکل داده است. این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی پلیس و تلاش برای ارائه راهبردهای ارتقای آن شکل گرفت لذا درصدد پاسخگویی به این سوال بوده است که عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی پلیس کدامند و راهبردهای مناسب به منظور ارتقای آن چه هستند؟ روش: برای دستیابی به سوالات اصلی پژوهش با روش پیمایشی به سنجش میزان سرمایه اجتماعی پلیس و تبیین عوامل موثر بر آن پرداخته شد. در پیمایش اجتماعی، جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شهروندان 18 سال به بالای ساکن شهر تهران بوده‌اند. برای تعیین حجم نمونه، از روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای و از خوشه‌بندی ده گانه محلات شهر تهران استفاده شد و از هر خوشه یک محله و از هر محله بلوکهایی انتخاب و با روش نمونه‌گیری تصادفی به صورت حضوری پرسشنامه‌ها تکمیل گردید. با بهره‌گیری از روش کوکران 600 نفر انتخاب و از هر محله 60 نفر بدون توجه به حجم جمعیت هر محله انتخاب گردید. یافته‌ها و نتیجه گیری: نتایج پیمایش اجتماعی حاکی از این بود که میزان سرمایه اجتماعی پلیس در شهر تهران، متوسط رو به بالا و با میانگین حدود 61/0 است. برای بررسی سهم تأثیر هر یک از متغیرهای مستقل بر متغیر وابسته از رگرسیون خطی چند متغیره استفاده شده است. بر این اساس متغیرهای(عدالت محوری پلیس، تجربه جرم، اعتماد به نظام سیاسی، احساس امنیت اجتماعی، کارایی نهادهای دولتی، کارامدی پلیس، و شناخت و آگاهی نسبت به وظایف پلیس)به روش گام به گام وارد معادله رگرسیونی شده‌اند. نتایج تحلیل رگرسیونی بیانگر این بوده که در گام آخر چهار متغیر کارایی نهادهای دولتی، احساس امنیت اجتماعی، پنداشت نسبت به کارایی پلیس و شناخت و آگاهی نسبت به وظایف و اقدامات پلیس به ترتیب بیشترین واریانس متغیر وابسته را تبیین کرده‌ و در مدل باقی مانده‌اند و بقیه متغیرها از معادله خارج شده‌اند. این متغیرها در مجموع توانسته‌اند 32 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین نمایند. ماتریس همبستگی‌های مشترک بین مولفه‌های سرمایه اجتماعی پلیس نیز نشان می‌دهد، اقتدار پلیس با سایر متغیرهای سرمایه اجتماعی رابطه معکوس دارد.