تبیین اثرگذاری حقوق و قوانین شهری بر امنیت شهری زنان در ایران (مطالعه موردی مناطق 3 و 13 تهران)

Abstract

امنیت یکی از مهم ترین لازمه های زندگی شهری است. ناامنی در شهرها با سرعت بالایی رو به افزایش است و این امر باعث شده که شهروندان فعالیت های خود را به مکان ها و زمان های خاصی محدود کنند. عموما زنان احساس ناامنی بیشتری نسبت به مردها دارند. با وجود این که امنیت شهروندی و مخصوصا امنیت زنان در شهر تابعی از قوانین شهری و شهروندی است، اما کمتر پژوهشی به بررسی تاثیر قوانین شهری بر امنیت شهروندان پرداخته است. در این پژوهش ابتدا قوانین و مقررات شهری و شهروندی مورد بررسی قرار گرفتند و سپس برای بررسی میزان اثرگذار بودن آن ها از بانوان ساکن یا شاغل در مناطق 3 و 13 تهران (که تفاوت زیادی در توسعه شهری دارند) مطالعه میدانی صورت گرفت. نتایج حاصل از مطالعه کتابخانه ای این بود که در قوانین شهری ایران موضوع امنیت در شهر و مشخصا امنیت زنان به صورت جدی مورد توجه قرار نگرفته است. خوشبختانه در منشور حقوق شهروندی می توان نمونه هایی از توجه قانون گذاران به مقوله امنیت زنان را مشاهده کرد. نتایج حاصل از مطالعه میدانی نیز نشان داد که بانوان مناطق 3 و 13 از آثار و نتایج اجرای قوانین و مقررات شهری در خصوص امنیت زنان رضایت زیادی ندارند.