تاثیر بهبود الگوهای تعاملی زن و شوهرها بر سلامت روانی و رضایت زناشویی آنان و هنجارپذیری فرزندانشان

Abstract

شماری از پژوهشگران فعال در قلمرو خانواده مدعی اند که با اصاح و بهبود الگوهای تعاملی زوج ها نه تنها می توان کیفیت و رضایت زناشویی آنان را بهبود بخشید بلکه می توان بر سامت روانی آنها و سازگاری و هنجار پذیری فرزندانشان نیز اثرات ماندگاری ایجاد کرد. در این پژوهش این ادعا مورد آزمون قرار گرفت. برای این منظور از یک طرح دوگروهی با پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. به همین سبب 14 زوج دارای الگوی تعاملی ناهنجار و ناخرسند از روابط زناشویی انتخاب شد. این 14 زوج به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. آنگاه میزان سامت روانی، رضایت زناشویی و هنجارمندی فرزندان 8 تا 12 ساله آنان مورد سنجش قرارگرفت. سپس گروه اول برای مدت دو ماه ) 8 جلسه( به صورت گروهی در معرض آموزش اصاح الگوهای تعاملی قرار گرفتند. در حالی که گروه دوم در این مدت تحت هیچ نوع آموزش مستقیمی قرار نگرفت ) و در لیست انتظار قرار داده شد(. با سپری شدن دوره آموزش ، بار دیگر دو گروه در سه متغیر مذکور مورد سنجش قرار گرفتند . داده های و با استفاده از آزمون های آماری تی و همبستگی spss حاصل به کمک نرم افزار کامپیوتری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد اول اینکه: بین میانگین نمرات گروه آزمایش در سه متغیر مورد سنجش ، در پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد. در حالی که چنین تفاوتی در گروه دوم دیده نشد. دوم: بین میانگین گروه آزمایش و کنترل در سه متغیر، در پس آزمون ، تفاوت معنی داری وجود دارد. سوم: بین سامت روانی و رضایت زناشویی نیز رابطه معنی داری وجود دارد. از این یافته ها می توان نتیجه گرفت که اصاح الگوهای تعاملی زن و شوهرها، هم رضایت زناشویی آنان را بهبود می بخشد، هم سطح سامت روانی آنها را افزایش می دهد و هم به هنجارمند شدن رفتارهای فرزندان آنها کمک می کند.