تحلیلی بر امنیت اجتماعی شهروندان و تدوین برنامه‌ریزی راهبردی

Abstract

اغلب پژوهشگران جغرافیایی (برنامه‌ریزان شهری)، امنیت اجتماعی را از مهمترین نیازهای جوامع شهری به حساب می‌آورند. وجود امنیت اجتماعی در طول تاریخ همواره به عنوان یکی از عوامل اساسی در پیشرفت و توسعه جوامع به شمار رفته است به همین دلیل در این زمینه پژوهش‌های مختلفی صورت گرفته است. در این پژوهش نیز با رویکردی متفاوت از پژوهش‌های پیشین، امنیت اجتماعی شهروندان در منطقه یک شهرداری تهران مورد بررسی قرار می‌گیرد بدین معنا که ابتدا میزان امنیت اجتماعی بین دو گروه جنسی زنان و مردان بررسی و سپس متغیرهای موثر در ایجاد امنیت اجتماعی مشخص می‌شوند.روش پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و از لحاظ هدف کاربردی-توسعه‌ای است. اطلاعات و داده‌ها به دو صورت کتابخانه‌ای و میدانی گردآوری شده است. حجم جامعه آماری حدود 440 هزار نفر می‌باشد که بر اساس نمونه‌گیری خوشه‌ای تعداد 380 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شده‌اند. داده‌ها و اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی و آزمون‌های T-test و پیرسون مورد تحلیل قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش حاکی از وجود امنیت نسبتا پایدار برای ساکنان این منطقه است. همچنین امنیت مردان نسبت به زنان در سطح بالاتری قرار دارد.