ابعاد حقوقی پیوستن ایران به اف.ای.تی.اف

Abstract

تحقیق حاضر به بررسی بسترهای قانونی موردنیاز پیوستن ایران به اف.ای.تی.اف پرداخته است. بحث پیوستن یا نیپوستن ایران به اف.ا.ی.تی.اف از موضوعات مهمی که در سال‌های اخیر محل اختلاف‌نظر جدی موافقان و مخالفان بوده است. سؤال اساسی که در این خصوص مطرح و موردبررسی قرار گرفته این است که پیوستن ایران به اف.ای.تی.اف دارای چه منافع و چه معایبی است و اساس بسترهای حقوقی لازم برای پیوستن ایران به اف.ای.تی.اف فراهم بوده و در نظام حقوقی ایران در خصوص مبارزه با پولشویی و مبارزه با تأمین مالی تروریسم قوانین لازم تدوین شده است و قوانین مصوب چگونه قابل ارزیابی است؟ یافته‌های تحقیق حاضر بیانگر این امر است که عضویت ایران در اف.ای.تی.اف زمینه‌های لازم برای اطمینان سرمایه‌گذاران خارجی در خصوص شفافیت نظام بانکی ایجاد کرده و می‌تواند مشوق و اطمینان و اعتماد لازم برای سرمایه‌گذارن خارجی در این خصوص فراهم نماید. برای عضویت در گروه اقدام مالی، در ابتدا باید قوانینی در جهت مبارزه با تأمین مالی تروریسم و مبارزه با پولشویی در کشوری که می‌خواهد وارد گروه اقدام مالی شود به تصویب برسد یا اگر این قوانین در آن کشورها وجود دارد باید دارای استانداردهای گروه اقدام مالی باشد. تصویب یا استاندارسازی این دسته از قوانین به‌این‌علت است که زیرساخت‌های مناسب برای انجام توصیه‌های گروه اقدام مالی در کشور عضو فراهم شود. در ایران نیز هم قانون مبارزه با پولشویی و هم قانون مبارزه با تأمین مالی تروریسم به‌عنوان بسترهای حقوقی لازم برای عضویت ایران در اف.ای.تی.اف فراهم است هرچند قوانین مورد اشاره ممکن است با نارسایی‌هایی مواجه باشند.