افتراقی‌سازی تشریفات دادرسیِ کودکان و نوجوانان در ایران (قسمت دوم)

Abstract

زمینه پژوهش: از آنجایی که کودکان و نوجوانان اوصاف زیستی خاص خود را دارند و عوامل ارتکاب جرم در آنها متفاوت است، دادرسی کیفری خاص خود را نیز طلب می کنند. این شیوه دادرسی دادرسی از دو بعد با تشریفات خاص دادرسی و نهادهای خاص دادرسی شناخته می شوند که در این مقاله به تشریفات افتراقی رسیدگی پرداخته شده است. این تشریفات چه در مرحله پیش از رسیدگی و چه در مرحله رسیدگی و پس از آن در راستای حمایت از کودک بزهکار بوده و سعی بر آن دارد که پیامدهای منفی دادرسی کیفری رسمی را در خصوص این افراد به حداقل برساند و از همین روست که با نگاهی ملایم تر کودکان را موضوع اقدامات نیمه کیفری و یا غیرکیفری در فرایند دادرسی قرار داده است. عدم تحقیق توسط ضابطان، ممنوعیت بازداشت، غیرعلنی سازی دادرسی، تشکیل پرونده شخصیت و موارد از این دست، راهکارهایی است که قانونگذار در این فرایند به آنها توجه داشته و مورد حکم قرار داده است. هدف پژوهش: با توجه به اهمیت و ضرورت سیاست گذاری خاص در زمینه دادرسی کیفری کودکان و نوجوانان، رسیدن به یک شناخت از وضعیت موجود الزامی است. هدف پژوهش حاضر از بعد شناختی، رسیدن به شناختی حداقلی از وضعیت موجود در حقوق کیفری ایران است.روش تحقیق: پژوهش حاضر با روش تحلیل محتوا سعی بر آن دارد تا با نگاهی انتقادی نسبت به حقوق کیفری ایران، مهمترین زمینه ها و چالش های افتراقی شدن دادرسی کودکان و نوجوانان را تحلیل کند.