حقوق کیفری ایران در سنجه ی بین المللی جرم شناسی راست نو

Abstract

زمینه و هدف: نظریه ی بین المللی جرم شناسی راست نو، در دهه 1970 به دنبال بحران مالی گسترده در غرب، بر مبنای سیاست های اقتصادی نئولیبرال، مطرح و تحولاتی را در سیاست جنایی کشور ها ایجاد نموده است. اهمّ تأکید سیاست جناییِ مبتنی بر این الگوی جرم شناسی، راهبرد سخت گیرانه ی کیفری و اتخاذ تدابیر حداکثری پیشگیری وضعی است که از گذر آن، هزینه های ارتکاب جرم افزایش و در نتیجه فرصت های مجرمانه کاهش یابد و تعیین مجازات در پرتو ریسک مداری متناسب با خطر صورت پذیرد. روش تحقیق: شیوه ی توصیفی – تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای است. یافته ها و نتیجه گیری: اگرچه ارتباط معناداری میان آموزه های جرم‌شناسی راست نو و سیاستگذاری‌های اقتصادی وجود دارد، اما این نظریۀ جرم‌شناسی، ملازمتی با سامانۀ دادگری جمهوری اسلامی ایران نداشته است. تحولات سیاسی در ایران پس از انقلاب اسلامی، غالباً با تأسی از آموزه‌های دین مبین اسلام زمینه را برای واکنش‌های متناسب، در راستای حراست از دستاوردهای انقلاب فراهم آورد. از این منظر، مجازات نمودی از حیات و هویت جامعه‌ای است که در برابر تعرض به هنجارها و ارزش‌های جامعه اعمال می‌شود.