پیشگیری از ترور متخصصان دانش هسته‌ای از گذر افزایش هزینه‌های وضعی

Abstract

زمینه و هدف: پدیده غیرانسانی «ترور متخصصان دانش هسته‌ای» به اعمال مجرمانه‌ی سازمان‌دهی شده‌ی تروریستی اطلاق می‌گردد که سعی دارد با از بین بردن نخبگان و دانشمندان علوم هسته‌ای، پیشرفت و توسعه جوامع در این زمینه علمی را متوقف یا کند نماید. روش تحقیق: تحقیق حاضر به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای انجام‌شده است. یافته‌ها: ماهیت این اقدامات به‌گونه‌ای است که از یک‌طرف عوامل و انگیزه‌های ارتکاب این جرائم با سایر اعمال مجرمانه به کلی متفاوت بوده و از طرف دیگر با برنامه‌ریزی‌های دقیق و پیچیده و استفاده از ابزارها و سلاح‌های پیشرفته‌ای صورت می‌پذیرد. ازاین‌رو پیشگیری از این جرائم نمی‌تواند تابع منطق و روش‌های عمومی اتخاذی در قبال سایر جرائم باشد و مقتضی اعمال راهکارهای پیشگیرانه افتراقی سازمان‌یافته و منظم باشد. با توجه به ماهیت خاص این جرائم مؤثرترین و بهترین روش مبارزه و پیشگیری از وقوع چنین جرائم تروریستی، استفاده از راهکارهای پیشگیری وضعی یا موقعیت مدارِ متناسب با ویژگی‌های این جرائم است. راهکارهای پیشگیری وضعی با توجه به تأثیراتی که در فرآیند پیشگیری از ارتکاب جرم دارند به پنج دسته‌ی راهکارهای مبتنی بر (1) افزایش هزینه، (2) افزایش خطر، (3) کاهش منافع، (4) کاهش محرک‌ها و (5) حذف توجیه کننده‌ها تقسیم می‌شوند که در این مقاله به راهکارهای مبتنی بر افزایش هزینه‌های ارتکاب ترور دانشمندان هسته‌ای پرداخته می‌شود. نتیجه‌گیری: حفاظت از دانشمندان با طرح مسائل مربوط به شناخت موقعیت‌ها و وضعیت‌های خطرناک و کاربرد اقدامات و راهکارهای سخت کردن آماج جرم، کنترل دسترسی به آماج جرم و غربال خروجی‌ها با توجه به ویژگی‌های خاص هر موقعیت انجام می‌شود.