ارائه روشی جهت بهر هگیری از هواپیمای بدون سرنشین در بهبود واپایش شدآمد و مدیریت شهری

Abstract

در این مقاله، استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین به عنوان روشی مناسب در مدیریت شدآمد پیشنهاد شده، که م یتواند باعث رفع مش ��کلات و بهبود رو شهای موجود شود. استفاده از فناور یهای نوین با چال شهایی همراه خواهد بود که از جمله آنها، مسئله طراحی مسیر هواپیماهای بدون سرنشین برای انجام مأموریت است. به همین منظور، روشی نوین برای طراحی مسیر با هدف دوری از موانع تهدید با استفاده از داد ههای واقعی پیشنهاد شده است. از این رو، ابتدا با بهره گیری از تحلی لهای مکانی به مد لسازی موانع تهدید و منطقه پرواز پرداخته شده است. سپس مسیریابی با استفاده از رو شهای گرافیکی، صورت گرفته، به طوری که هواپیمای بدون سرنشین را برای رسیدن به مقصد، با دقت و سرعت مناسب، هدایت کند؛ با این شرایط که هواپیمای بدون سرنشین به موانع برخورد نکند، دینامیک هواپیما وارد مسیریابی شود و نیز تابع هزینه بر اساس پارامترهای تعریف شده، کمینه شود. نکته قابل ذکر این است که با توجه به نوآور یهای به کار گرفته شده در زمینه مد لسازی مکانی موانع و منطقه پرواز، فشرده سازی اطلاعات به روش درخت چهارتایی، بررسی کلیه مسیرهای ممکن موجود با استفاده از الگوریتم کوتاه ترین مسیر کا و لحاظ کردن قابلی تهای فیزیکی هواپیما، این روش انعطاف پذیر بوده و بسته به شرایط مسئله، امکان اعمال تغییرات روی آن وجود دارد. همچنین م یتوان از تحلی لهای به کار رفته در پژوهش حاضر، برای مسیریابی بهینه و ردیابی وسائل نقلیه زمینی بهره برد. نتایج به دست آمده بیانگر تأثیر به سزای تحلی لهای مکانی و دقت مسیر طراحی شده با استفاده از روش پیشنهادی است. کلید