ارزیابی عوامل مؤثر بر مدیریت ترافیک (مطالعۀ موردی کلان‌شهر اصفهان)

Abstract

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی عوامل مؤثر بر مدیریت ترافیک کلان‌شهر اصفهان است. نوع پژوهش، کاربردی – توسعه‌ای و روش پژوهش، اسنادی و پیمایشی است که برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار اس.‌پی.‌اس.اس و برای رتبه‌بندی مؤلفه‌ها و نماگرهای مؤثر بر مدیریت ترافیک از مدل «تاپسیس» و «ویکور» استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که بین متغیرهای عوامل فرهنگ‌ساز ترافیک و افزایش سواد ترافیکی با سطح معنی‌داری (000/0sig:) رابطه وجود دارد و به‌تبع آن هرچه سواد ترافیکی بیشتر احساس گردد، به همان اندازه مشارکت شهروندان در مدیریت ترافیک افزایش می‌یابد و برعکس، هرچه میزان مشارکت شهروندان در مدیریت ترافیک افزایش یابد، به همان اندازه نیز ترافیک کاهش خواهد یافت. بر اساس تحلیل‌های آماری صورت‌گرفته، مؤلفه‌های فرهنگ‌سازی و آموزش ترافیک در اولویت اول، اصلاح سخت‌افزاری و مدیریت سفر در اولویت دوم، رعایت قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی در اولویت سوم و توسعۀ حمل‌ونقل همگانی در اولویت چهارم، افزایش سیاست‌های عرضۀ ترافیک در رتبۀ پنجم و نهایتاً معکوس عوامل ترافیکی آسیب‌زا در سلامت روان در رتبۀ ششم قرار گرفته‌اند. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان می‌دهد که از 6 مؤلفۀ مؤثر در تحقق فرهنگ ترافیک در کلان‌شهر اصفهان، وجود یکی مستلزم وجود دیگری است؛ برای ‌مثال اگر زیرساخت‌های ترافیک نظیر چراغ‌راهنما، تابلوهای راهنمایی و رانندگی، پارکینگ‌ها و غیره به‌اندازۀ کافی در سطح معابر شهری وجود نداشته باشد، به همان اندازه نیز قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی و رفتارهای ترافیکی شهروندان نیز تحت تأثیر این مؤلفه‌ها قرار خواهد گرفت که در خاتمه پیشنهاد‌هایی ارائه ‌شده که نیازمند توجه جدی مدیران و برنامه‌ریزان شهری و برنامه‌ریزان حمل‌ونقل و ترافیک در کلان‌شهر اصفهان می‌باشد.