میزان انطباق سطح خوانایی آیین‌نامۀ راهنمایی و رانندگی با سطح سواد عمومی مخاطبان

Abstract

زمینه و هدف: محتوای آیین‌نامۀ راهنمایی و رانندگی ازجمله عناصر مهم در فعالیت پلیس راهور و رانندگان است که باید ازنظر محتوایی دارای اعتبار باشد. یکی از جنبه‌های این اعتبار، تناسب سطح خوانایی می‌باشد. تأکید بر خوانابودن به معنی روش تخمین احتمال موفقیت خواننده در درک یک متن یا نوشته است. سنجش سطح خوانایی به کمک عوامل زبانی و فرمول‌های پیشنهادی متخصصان انجام می‌شود. مسئلۀ اساسی پژوهش حاضر، سنجش میزان دشواری متن آیین‌نامۀ راهنمایی و رانندگی متناظر با میزان رشد عمومی مخاطبان است. روش: روش پژوهش، توصیفی از نوع ارزشیابی سطح خوانایی محتوا به کمک مدل‌های رایج محاسباتی در سطح بین‌الملل (فلش، گانینگ ، فلش - کین‌کید و مک‌لافلین ) و با درنظرداشتن پیشنهاد‌ها و تعدیل‌های صاحب‌نظران برای زبان فارسی می‌باشد. نتایج: یافته‌ها نشان داد که فرمول‌های فلش و گانینگ، متن را مناسب سطح سنی 18 سال و سطح کلاسی سال اول دانشگاه تعیین نمودند. فلش - کین‌کید، سطح سنی را 26 سال و متناسب با سطح کلاسی نوزدهم تعیین نمود. فرمول مک لافلین، سطح سنی را مناسب 16 سال و متناسب با سطح کلاسی دهم سنجیده است. پیشنهادها: می‌توان گفت به‌جز فرمول فلش کین‌کید که هنوز برای زبان فارسی تعدیل‌سازی نداشته، سه فرمول فلش، گانینگ و مک‌لافلین سطح سنی آیین‌نامۀ راهنمایی و رانندگی را موردانتظار تخمین زده است؛ اما با توجه به اینکه تمامی مخاطبان لزوماً تحصیلات را تا پایان دیپلم ادامه نداده‌اند، سطح دشواری با کاهش سطح سواد در تقابل بوده و آیین‌نامه نیازمند بازنگری محدودی در برخی عوامل زبانی است.