مدل اولویت‌بندی آموزشی در شبیه‌ساز رانندگی با استفاده از الگوی پرموتاسیون

Abstract

زمینه و هدف: انسان، راه و وسیلۀ نقلیه، اجزای اصلی تشکیل‌دهندۀ ترافیک و حمل‌ونقل می‌باشند که هریک به‌تنهایی و به‌صورت ترکیبی، سهمی در بروز تصادفات رانندگی دارند. تأمین و ارتقای سطح ایمنی حمل‌ونقل در سایۀ شناخت سهم و وضعیت هریک از این عوامل در کشور و عملکرد صحیح و به موقع به‌منظور بهبود وضعیت هریک از این مؤلفه‌ها تحقق می‌یابد. در صورت شناسایی هریک از عوامل فوق می‌توان راهکارهای مناسبی را برای کاهش تصادفات و افزایش ایمنی پیشنهاد داد. یکی از راهکارهای مهم و اصلی، آموزش است که به‌ویژه در کاهش تصادفات با دلیل انسانی و همچنین اندرکنش عامل انسانی و سایر عوامل موثر می‌باشد؛ با توجه به اینکه در راستای آموزشِ بهتر رانندگان در شرایط فعلی دنیا از روش‌های نوین و تجهیزات شبیه‌سازی استفاده می‌شود. روش: در این پژوهش، شناسایی بسته‌های آموزشی با استفاده از مطالعۀ ادبیات و سرفصل‌های موجود در کشور و مطالعۀ تطبیقی انجام پذیرفت و در گام بعد از الگوی پرموتاسیون برای اولویت‌بندی بسته‌ها استفاده شد. در این روشِ اولویت‌بندی، تعدادی گزینه و تعدادی معیار وجود دارند که باید جایگشت‌های مختلف با توجه به اولویت گزینه‌ها تشکیل شود و در نهایت مناسب‌ترین جایگشت که بیشترین امتیاز را کسب کرد، انتخاب نهایی شود. یافته‌ها: در این پژوهش، بسته‌های آموزشی مناسب در شبیه‌ساز رانندگی در جهت کاهش تصادف، خطاهای انسانی و تخلف، شناسایی و اولویت‌بندی شدند. بر اساس الگوی ارائه‌شده، بستۀ آموزشی مهارت‌محور شامل توجه و تمرکز، مدیریت سرعت، درک خطر، مدیریت سبقت و رعایت حق تقدم منتخب شد. پیشنهادها: پیشنهاد می‌شود که مدیران آموزشی و تصمیم‌گیران در شرایط بودجۀ کم و ناکافی از بستۀ جامع‌تر و ضروری‌تر مهارتی مبتنی بر تصادفات، تخلفات و درک خطر در آموزش‌های با شبیه‌ساز رانندگی استفاده کنند