نقش سرزندگی بر ارتقای امنیت شهری (نمونه موردی خیابان لاله‌زار(

Abstract

نیاز به امنیت، همواره از بنیادی‌ترین نیازهای انسان در جامعه بشری به شمار می‌رود. امروزه امنیت از شاخص‌های مهم در شهرها محسوب می‌گردد و بررسی جنبه‌های کیفی و کمی امنیت چه از دیدگاه کالبدی، کاربری، چه از دیدگاه اجتماعی در فضای شهری امری ضروری است. فضاهای شهری در گذشته به واسطه حضور پایدار شهروندان دارای روحیه سرزندگی و شادابی و دربرگیرنده تعاملات سازنده اجتماعی و مراودات شهروندی و نوعی نظارت شهروندان بر محیط و عرصه‌های عمومی بودند. این مهم از اصول حاکم بر طراحی شهرهای سنتی ایران بوده است و نوعی راهبرد برای افزایش امنیت به شمار می‌رود. هدف از این پژوهش، بیان شاخص‌های تأثیرگذار سرزندگی بر امنیت و بررسی آن در خیابان لاله‌زار است که کارکرد قدیم خود را از دست داده و به محیطی ناامن تبدیل گردیده است. روش تحقیق کیفی و به‌صورت تحلیلی- توصیفی است، جمع‌آوری اطلاعات به-صورت مطالعات اسنادی-کتابخانه‌ای، مطالعات میدانی، پرسش‌نامه و مصاحبه صورت گرفته است و در نهایت تجزیه و تحلیل این پژوهش با استفاده از جدول سوآت به ارائه راهکارهایی برای ایجاد امنیت با احیای سرزندگی در این خیابان منتهی می‌گردد.