بررسی رابطه شیوه‌های فرزندپروری با اختلالات شخصیت خوشه ب در مجرمان محکوم به زندان و افراد غیرمجرم مورد مطالعه: زندان مرکزی رشت

Abstract

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر روش‌های فرزندپروری و اختلالات خوشه ب شخصیت، بر گرایش به بزهکاری انجام شد. آزمودنی‌های این پژوهش در دو گروه 142 نفری (یک گروه بزهکار و یک گروه افراد عادی) بررسی شدند. نمونه بزهکاران، به‌روش نمونه‌گیری در دسترس، از میان افرادی که در زندان مرکزی شهر رشت به‌سر می‌بردند، انتخاب شدند و افراد عادی نیز از نظر متغیرهای سن، وضعیت تحصیلی و تا حدودی طبقه اقتصادی– اجتماعی با گروه اول همتا شدند. داده‌های این پژوهش به کمک پرسشنامه شیوه‌های فرزندپروری دیانا بامریند و پرسشنامه چندمحوری میلون (MCMIIII) جمع‌آوری و با بهره‌گیری از آزمون t استیودنت، برای گروه‌های مستقل تحلیل شدند. میانگین نمرات نشان داد که بین شیوه‌های فرزندپروری بزهکاران و افراد غیربزهکار (عادی)، تفاوت معناداری وجود دارد (مقدار سطح معناداری کمتر از 05/0) و در مورد اختلالات شخصیت خوشه ب نتایج آزمون t استیودنت نشان داد که اختلال شخصیت ضداجتماعی در گروه بزهکاران (زندانیان) بیشتر است. شیوه‌های فرزندپروری به‌ویژه شیوه فرزندپروری دیکتاتوری می‌تواند در گرایش افراد به‌سوی بزهکاری نقش داشته باشد.