نگرش پلیس نسبت به بزه‌دیدگان مورد مطالعه: شهرستان تربت حیدریه‌

Abstract

از ظهور جرم‌شناسی بیش از یک قرن می‌گذرد و در این مدت رشته‌ها و شاخه‌های زیادی در این زمینه شکل گرفته است. جدیدترین رشته از جرم‌شناسی، که امروزه در اغلب پژوهش‌های جرم‌شناسی مورد توجه قرار گرفته بزه‌دیدشناسی است. مطالعه بزه‌دیدگان ابتدا در قالب یک نگرش منفی‌گرایانه و با تأکید بر نقش و تقصیر بزه‌دیده در رویداد جنایی به‌وجود آمد، اما بعدها به‌ویژه از اواسط دهه 1970، جنبشی در جهت حمایت از بزه‌دیدگان آغاز شد که آن‌ها را صرف‌نظر از نقششان در شکل‌گیری پدیده جنایی، مستحق حمایت و کمک‌های مادی، معنوی و روانی می‌دانست. در بیشتر موارد، اولین کسانی که بزه‌دیدگان با آن‌ها برخورد می‌کنند، مأموران پلیس در کلانتری‌ها، پاسگاه‌ها، گشت‌ها و ... هستند. در ادامه نیز بزه‌دیدگان به‌دلایل و دفعات متعدد به کارکنان پلیس مراجعه می‌کنند. این موضوع باعث شده تا نقش و جایگاه پلیس در قبال بزه‌دیدگان نقش بسیار مهم و خطیری باشد؛ زیرا اگر از همان آغاز فرایند جنایی، مأموران پلیس با تمامی بزه‌دیدگان (اعم از بزه‌دیدگان عام و بزه‌دیدگان خاص)، تعاملی بزه‌دیده‌مدار داشته باشند، گامی اساسی در جهت عدالت و احقاق حقوق آن‌ها برداشته‌اند. در این تحقیق به‌منظور دستیابی به نتایج دقیق‌تر و واقعی‌تر، ضمن مطالعه و بررسی کتابخانه‌ای و اسنادی، به‌صورت میدانی و عملی، با استفاده از پرسش‌نامه، پژوهش صورت گرفته است. به این‌صورت که در میان کارکنان پلیس و افراد بزه‌دیده پرسش‌نامه‌هایی تقسیم شد و نتایج آن با استفاده از آزمون T، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.