پیشگیری زودرس از اعتیاد با رویکرد خانواده‌محور

Abstract

خانواده به‌عنوان اولین گروه اجتماعی که فرد در آن رشدونمو می‌کند، تأثیر چشمگیری بر گرایش کودکان و نوجوانان به مواد مخدر دارد؛ بنابراین پرداختن به پیشگیری در این محیط ضروری است. پیشگیری زودرس یکی از شاخه‌های پیشگیری اجتماعی است که درصدد به‌کارگیری عوامل حمایتی در برابر عوامل خطر‌زایی است که زمینه انحراف و ناهنجاری را ایجاد می‌کند. از رویکردهای مهم پیشگیری زودرس، رویکرد خانواده‌محور است که به‌دنبال به‌کارگیری عوامل حمایتی در برابر عوامل خطرزایِ موجود در خانواده است. این مقاله پس از بررسی مختصر پیشگیری زودرس با تأکید بر رویکرد خانواده محور، از یک‌سو به بررسی عوامل خطری که زمینه اعتیاد کودکان و نوجوانان در خانواده را فراهم می‌کنند پرداخته و از سوی دیگر عوامل حمایتی که می‌توان با به‌کارگیری آن‌ها این عوامل خطر را دفع کرد، مورد بررسی قرار می‌دهد و در پایان نتیجه‌گیری می‌کند که به‌کارگیری عوامل حمایتی می‌تواند تأثیر بسزایی در کاهش اعتیاد کودکان و نوجوانان داشته باشد. این تأثیر از طرفی ناشی از کاهش عوامل خطر از طریق اصلاح وضعیت خانوادگی کودکان و نوجوانان در معرض خطر و از طرف دیگر ناشی از تقویت عوامل بازدارنده از اعتیاد در محیط خانواده است.