مطالعه تطبیقی تحول نظامی در امپراتوری‌های مینگ، تیموریان هند، عثمانی و صفویان از حدود 1400 تا 1750 میلادی

Abstract

کارشناسان نظامی اروپا معتقدند که اروپای غربی در دوران اولیه مدرن (دوره حدود 1500 م تا 1750 م) تحولات قابل‌توجه نظامی را تجربه کرده است. یکی از اجزای مهم این تحول نظامی در اوایل دوران مدرن اروپای غربی، توسعه و گسترش استفاده از سلاح‌های باروتی در نبردهای دریایی و زمینی بود. محققان درباره تأثیرگذاری نظامی اروپای غربی بر جهان خارج اروپا اتفاق‌نظر ندارند. هدف تحقیق حاضر بررسی مسئله پیچیده ساختار نظامی امپراتوری‌های بزرگ آسیایی است و در این راستا تلاش دارد تا نسبت به مطالعه تطبیقی ​​نیروهای نظامی امپراتوری‌های دیوان‌سالار کشاورزی‌محور بزرگ آسیا (عثمانی، صفوی، مینگ و تیموریان هند) بپردازد که همگی آنها قدرت‌های بزرگی در زمینه توانایی‌های سیاسی، نظامی و انتظامی و اقتصادی قبل از آغاز فرایند صنعتی شدن در حدود سال 1800 م بودند. این مطالعه بر این مسئله تأکید دارد که چگونه سیاستمداران آسیایی قادر به ادغام سلاح‌های آتشین در ساختارهای نظامی و انتظامی خود شدند.