نقش خوانین محلی لرستان در خلع‌سلاح و انتظام عشایر(1301-1312 ه.ش) (مورد مطالعه: عزیزالله‌خان سپهوند)

Abstract

تصرف لرستان توسط قوای اعزامی رضاخان این منطقه را وارد مرحله‌ی جدیدی کرد. مسائلی هم‌چون خلع سلاح، اسکان و تأمین امنیت در مناطق عشایری در اولویت سیاست های نظامی پهلوی اول قرار داشت که فرماندهان قوای غرب با توسل به حربه‌های مختلف، من‌جمله همراه کردن خوانین و روسای ایلات و طوایف، اهتمام خود را در این راستا به کار گرفتند. این پژوهش به دنبال پاسخ‌گویی به این سوال است که روابط خوانین محلی(عزیزالله خان سپهوند) با حکومت مرکزی برای ایجاد امنیت و خلع سلاح عشایر چگونه بود؟ یافته‌های مقاله نشان می‌هد که قوای دولتی با ورود به لرستان برای برقراری ارتباط با خوانین محلی و استفاده از نفوذ آن‌ها برای ایجاد امنیت و خلع سلاح عشایر اقدام کردند. در مقابل برخی از خوانین محلی با توجه تهدید موقعیت و نفوذشان، برای برقراری ثبات در منطقه و استفاده از مزایای همکاری با حکومت با آن‌ها همراه شدند و در منطقه‌ی نفوذ خود با سرکوب و تهدید ثبات نسبی ایجاد کردند. در این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و اسنادی به بررسی روابط خوانین محلی با فرماندهان قوای غرب و نقش این ارتباط در انتظام لرستان مورد بررسی قرار گرفته است.