امنیت اجتماعی در دوره پهلوی اول

Abstract

از الزامات هر دولتی توجه جدی به مقوله امنیت می‌باشد. دولت نوگرای پهلوی اول به امر امنیت اجتماعی از منظر خودش اهتمام جدی نشان می‌داد. هدف این پژوهش توصیف و تحلیل امنیت اجتماعی در دوره پهلوی اول می‌باشد. روش این تحقیق کیفی، و نوع تحقیق تاریخی- تحلیلی است. این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه‌ای به توصیف و تحلیل این سؤال می‌پردازد که با توجه به سیاست‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دولت نوگرای پهلوی اول، امنیت اجتماعی در جامعه آن‌روز چگونه بوده است؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد در دوره پهلوی اول حمایت از قدرت تامه سلطنت و جلوگیری از هرگونه تحرک سیاسی، اجتماعی و آزادی‌های مشروع مردم، مهم‌ترین وظیفه دولت نوگرا و به‌ویژه در مأموریت‌های نیروی پلیس( شهربانی وقت) می‌باشد، به‌نحوی که سیاست‌های از بالا به پایین و خودکامه رژیم پهلوی اول در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به‌خصوص تضعیف روحانیت، متحدالشکل کردن لباس و کشف حجاب، دین‌ستیزی و تخریب هویت دینی و فرهنگی، مجلس فرمایشی، سانسور مطبوعات و جراید، غصب املاک، اموال و دارایی‌های مردم و سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی مخوف و غیره نه‌تنها به یک منبع ترس و خفقان در جامعه مبدل شده بود، بلکه نشان از عدم احساس امنیت اجتماعی در جامعه دوران پهلوی اول دارد.