الگوی مفهومی خودپایی امنیتی بر مبنای شرع مقدس اسلام

Abstract

هدف کلی این تحقیق ارائة الگوی مفهومی خودپایی امنیتی بر مبنای شرع مقدس اسلام است. این پژوهش از نظر روش کمی، از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع توصیفی است و اطلاعات در بخش میدانی محقق ساخته، جمع‌آوری گردید. مبانی نظری از منابع مختلف جمع‌آوری و بر مبنای آن مدل تحقیق طراحی شده است. جامعة آماری تحقیق شامل تعداد 300 نفر از کارکنان ارشد و میانی ستاد ساحفاناجا و اساتید صاحب‌نظر دانشگاه علوم انتظامی امین بوده که بر اساس جدول کوکران، نمونه‌ای به حجم 168 نفر انتخاب و پرسش‌نامة مدنظر بین آن‌ها توزیع و بعد از جمع‌بندی مورد تحلیل آماری قرار گرفت. در این پژوهش تعداد سه سؤال در مورد خودپایی امنیتی فردی‌، خودپایی امنیتی سازمانی، خودپایی امنیتی محیطی مطرح گردید. سپس عملیات جمع‌آوری اطلاعات از طریق پرسش‌نامة 31 سؤالی با طیف لیکرت و با استفاده از یک مقیاس دارای پایایی و روایی موردبررسی قرار گرفت و داده‌های حاصل با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (با آزمون کولموگروف‌ـ اسمیرنف) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای پاسخ به سؤال‌های تحقیق از آزمون t تک نمونه‌ای استفاده شده به نحوی که میانگین نمرات به دست آمده برای هریک از عوامل، با سطح نمرة مورد انتظار یعنی حد متوسط (عدد 3) موردبررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد در میان مؤلفه‌های فردی الگوی مفهومی خودپایی امنیتی بر مبنای شرع مقدس اسلام بیشترین میزان مربوط به داشتن ایمان و تقوای الهی در کارهای محوله (باورمحور و ایمان‌پایه) و کمترین میزان هم مربوط به ارزش‌یابی عملکرد تعیین شده در مشارطه است. در میان مؤلفه‌های سازمانی بیشترین میزان مربوط به فرهنگ‌سازی در جهت تقویت وجدان کاری و کمترین میزان هم مربوط به تلفیق و ایجاد یگانگی در هدف فرد و سازمان (مدیریت مشارکتی، مدیریت بر مبنای هدف و نظام پیشنهادها) است. در میان مؤلفه‌های محیطی الگوی مفهومی خودپایی امنیتی بیشترین میزان مربوط به داشتن خانوادة متعالی (بر مبنای معنویت‌محوری، صبر و بردباری، مشارکت عمیق و همه‌جانبه، همسویی و هماهنگی باورهای دینی، دیدگاه‌های اجتماعی و فرهنگی اعضای خانواده) است و کمترین میزان هم مربوط به پیشگیری از افزایش گروه‌گرایی‌های پنهان در نیروهای مسلح در محیط سیاسی است. بنابراین بر اساس نتایج به دست آمده از آزمون‌های فوق پیشنهاد‌های کاربردی و پژوهشی داده شده است.