کارکرد‌های رسانه در تأمین امنیت اجتماعی جمهوری اسلامی ایران

Abstract

امنیت اجتماعی به عنوان یکی از مهم‌ترین تمهیدات در راستای حفظ حیات گروه‌های اجتماعی در مقابل قدرت برتر و انحصاری که نمایندگی آن را دولت به دوش می‌کشد و همچنین ایجاد زمینه‌ای برای برخورداری گروه‌های مختلف اجتماعی از فرصت‌ها، امکانات و تسهیلات به منظور دستیابی به اهداف کارکردی خویش، مطرح شده است. رسانه‌ها به دلیل قابلیت‌های فراوان (کاربردی و تکنولوژیک)، بر بسیاری از مؤلفه‌ها تأثیر گذارده و در یک نگرش تاریخی؛ موجب به‌وجود آمدن دوره‌های متفاوت گردیده‌اند. جوامع انسانی از این تأثیرات به دور نبوده و به اشکال مختلف، پذیرای تحولات ناشی از این تغییرات و تحولات تکنولوژیک گردیده است. رسانه‌ها بر اثر واقعیت‌های نمادین، نقش اساسی در واقعیت‌های ذهنی داشته و مبنای رفتارها می‌گردند. رسانه‌ها با سازوکارها و نقش‌هایی بی‌نظیر، کنترل اخبار و مراقبت از محیط، جامعه‌پذیری سیاسی و اجتماعی، ایجاد همبستگی بین اجزای گوناگون، انتقال میراث فرهنگی از نسلی به نسل دیگر، وظیفه اخلاقی حمایت از هنجارهای اجتماعی در پی خلق شرایطی هستند که در آن فرد و گروه‌های اجتماعی، فارغ از ترس از دست دادن و یا آسیب رسیدن به جان و مال یا آبروی خود، به زندگی در شرایط امن ادامه دهند. تحقق امنیت اجتماعی باعث گشایش درهای سازگاری و افزایش مراودات بین گروه‌ها و اقشار اجتماعی گوناگون می‌گردد و در مجموع فضای اجتماعی بازتری را ایجاد می‌کند. در این بین، با یک نگاه مثبت رسانه‌ها با توجه به ویژگی‌ها و کارکردهای متنوع خود در درونشان فرآیند آموزش و یادگیری اجتماعی را گنجانده‌اند که نتیجه آن؛ مسئولیت‌پذیری و آشنایی بیشتر با حقوق و وظایف، پرورش و برانگیختن صفات مثبت و سازنده است. بر همین اساس، رسانه‌ها می‌توانند در قالب یکی از تأثیرگذارترین ابزار جلب مشارکت مردمی در تأمین امنیت اجتماعی ظاهر شوند.