تأثیر خودپنداره دینی بر احساس امنیت و رفتار شهروندی در شهرستان ساری

Abstract

زمینه و هدف: دین یکی از عوامل مهم شکل دهنده ارزش‌ها و باورهای مردم در جوامع مختلف است و آثار غیرقابل انکاری بر رفتار انسان‌ها دارد. دینداری و خودپنداره دینی به دلیل قابلیت درونی‌سازی رفتارها می‌تواند با هنجارسازی در جامعه، زمینه ارتقای رفتارهای شهروندی را فراهم کند و به افزایش احساس امنیت کمک نماید و همین موضوع زمینه انجام این تحقیق است؛ بنابراین، هدف این تحقیق بررسی تأثیر خودپنداره دینی بر احساس امنیت و رفتار شهروندی در شهرستان ساری است. روش‌ تحقیق: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-‌ همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شهروندان 15 تا 64 ساله شهرستان ساری بوده که براساس فرمول کوکران تعداد 390 نفر به روش تصادفی به‌عنوان نمونه انتخاب گردیدند. ابزار مورد استفاده سه پرسش‌نامه خودپنداره دینی، رفتار شهروندی و احساس امنیت بوده که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت؛ تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم افزار spss و به روش همبستگی و رگرسیون انجام شده است. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌‌دهد که متغیر خودپنداره دینی و احساس امنیت اجتماعی با رفتار شهروندی ارتباط مثبت و معناداری دارد. در تحلیل الگوی رگرسیونی چند متغیره، مشخص شده متغیرهای وارد شده بر الگو به تفکیک، 56/0 و 21/0 درصد از تغییرهای متغیر وابسته را تبیین می‌کنند؛ بنابر‌این، برای اینکه رفتارهای شهروندی در جامعه نهادینه گردد، لازم است با استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی جامعه به توسعه و تعمیق باورهای دینی مردم کمک نمود.