تاثیر فن‌آوری نانو در علایم راهنمایی و رانندگی در کاهش تصادفات

Abstract

یکی از مباحث مهم در بخش راه و ترابری استفاده از علائم عمودی، افقی و تجهیزات ایمنی در جاده‌ها می‌باشد که به‌منظور هدایت بهتر استفاده‌کنندگان از راه، پیشگیری از وقوع تصادفات و کاهش صدمات ناشی از حوادث ترافیکی به‌کار می‌روند. بروز تصادف و ترافیک زیاد به‌علت عدم دید مناسب، به‌خصوص در شرایط جوی نامساعد مانند باران و گرد و غبار، نیاز به بهینه‌سازی و افزایش کارآیی تابلوها و علائم راهنمایی را به‌وضوح نمایان می‌سازد. وجود موانع در تابلوهای راهنما، دید آنها را با مشکل مواجه کرده و نتایج منفی ناشی از دید نامناسب را به‌دنبال خواهد داشت. این موانع، ناشی از کدرشدن به‌وسیله‌ی دود، گردوغبار و باران‌های گل‌آلود و اسیدی و... می‌باشد. موانع مزبور با پوشاندن علایم یا بخشی از آن، باعث ایجاد اختلال در رویت، تشخیص و فهم پیام شده و زمان عکس‌العمل راننده را به تاخیر می‌اندازد. یکی از کاربردهای فن‌آوری نانو فرآیند خودتمیزشوندگی است. در نتیجه‌ی استفاده از سطوح خودتمیزشونده، افزایش دوام، کاهش هزینه‌ها، کاهش زمان مورد نیاز برای نگهداری از علائم، علاوه بر این باعث کاهش تصادفات ناشی از عدم دید علائم توسط رانندگان خواهد شد. با توجه به این‌که علائم در جاده‌ها همانند پلیس، نقش بازدارندگی از تخلفات را دارا می‌باشد، لذا استفاده از پوشش‌های نانو بر افزایش صحت تصمیم‌گیری رانندگان و کاهش تصادفات جاده‌ا‌ی مؤثر خواهد بود. در این مقاله، به معرفی انواع تابلوهای مورد استفاده، فرسودگی تابلوها، سطوح خودتمیزشونده، مکانیسم عمل آنها، کاربرد این سطوح و مثال‌هایی از سطوح خودتمیزشونده و تاثیر آن بر کاهش تصادفات و ترافیک پرداخته شده است.