بهینه‌سازی تنظیمات چراغ‌های ترافیکی بر میزان ظرفیت و جریان در ساعات اوج

Abstract

کنترل پیش زمان‌بندی چراغ‌های ترافیکی به‌دلیل پاسخ‌گویی به تقاضای ترافیکی، داشتن چرخه کوتاه، استفاده مؤثر از ظرفیت و پاسخ‌گویی به اُلویت حمل‌ونقل وسیع، دارای مزایای بسیاری است. ایجاد هماهنگی بین تقاطع‌های موجود در یک سیستم مرکزی موجب افزایش ظرفیت، متناسب ساختن جریان ترافیکی و کاهش میزان کل تأخیرهای وسایل نقلیه می‌شود. سیستم SCATS در بسیاری از تقاطع‌های دنیا نصب و تحقیقات زیادی در مورد مزایای استفاده از آن جهت کاهش تأخیرها در تقاطع‌ها، زمان سفر و غیره انجام شده است. SCATS یک سیستم ماژولار و توسعه آن امکان‌پذیر است. در حال حاضر در سطح شهر تهران این سیستم حاکم است و شرایط ترافیکی نیز بر آن منطبق است. برنامه زمان‌بندی چراغ‌های ترافیکی به‌صورت پیش‌فرض به این سیستم داده شده و هرچند این سیستم قابلیت تطابق با ترافیک لحظه‌ای را دارد اما در شرایط فوق اشباع و در ساعات اوج به‌دلیل عدم بهینه‌سازی برنامه پیش‌فرض پیرامون هر تقاطع موجب بروز راه‌بندان‌های وسیع در تقاطع‌ها می‌شود. در این تحقیق دو تقاطع در شرق و غرب تهران انتخاب شده و در دو حالت متفاوت نسبت جریان به ظرفیت، قبل و بعد از بهینه‌سازی زمان‌بندی چراغ‌های ترافیکی مورد بررسی قرار گرفته شده است. پس از انجام بهینه‌سازی مشاهده می‌شود که اگر قبل از تعریف زمان‌بندی برای سیستم SCATS این پیش‌طرح برای هر تقاطع با توجه به حجم ترافیکی در ساعات اوج بهینه‌سازی شود شاهد کاهش به‌سزایی در تأخیر و افزایش ظرفیت هستیم. برای نمونه در تقاطع گلبرگ- دردشت شاهد کاهش زمان تأخیرها 14.77 در اوج صبح و 12.65 در اوج عصر هستیم.