تأثیر سبکهای تصمیم گیری مدیران بر راهبردهای جانشین پروری در ناجا

Abstract

هدف پژوهش بررسی تأثیر سبکهای تصمی مگیری مدیران بر راهبردهای جانشی نپروری در ناجا است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی، و روش پژوهش توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش تمام مدیران و کارکنان ستاد فرماندهی انتظامی استان هرمزگان هستند که بر اساس فرمول کوکران 195 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد جانشین پروری کیم (2006)، پرسشنامه سبکهای تصمی مگیری عمومی بروس و اسکات (1995) استفاده شده است که روایی پرسشنامه ها به وسیله استادان مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از فرمول آلفای کرونباخ به ترتیب 90 / 0 و 78 / 0 به دست آمد. برای آزمون فرضیه ها از آزمون اسپیرمن، آزمون رگرسیون و آزمون فریدمن استفاده شد. نتایج تحلیل یافته ها نشان داد سبکهای تصمیم گیری بر راهبردهای جانشین پروری تأثیرگذار است. همچنین یافته ها نشان داد که عوامل سبک تصمیم گیری )عقلانی، شهودی، وابستگی، آنی و اجتنابی( بر جانشین پروری اثر معناداری دارند. نتایج آزمون فریدمن نشان داد سبک وابستگی با ضریب 3/17 در اولویت اول قرار دارد؛ در نتیجه بیشترین اثر را بر جانشین پروری دارد؛ سبک اجتنابی با ضریب 01/3 در اولویت دوم و سبک عقلانی با ضریب 82 / 2 در رتبه پنجم و پایانی قرار دارد در نتیجه کمترین اثر را بر جانشی نپروری در ناجا دارد.