معرفی الگویی برای سنجش اقتصادی بودن یا نبودن فعالیت بنگاه‌های اقتصادی در نیروهای مسلح

Abstract

ورود یا عدم ورود نیروهای مسلح در حوزه­‌های اقتصادی و سنجش میزان موفقیت این نیروها یکی از مباحث روز مدیریت کلان کشور است. در مطالعه حاضر با ارائه دلایل موافقان و مخالفان ورود نیروهای مسلح به حوزه اقتصاد، طرح مسئله شده و سپس با ارزیابی الگو­های مختلف تصمیم­‌گیری سبد کسب­‌و­کار اقتصادی، الگوی نهایی برای اقتصادی بودن یا نبودن فعالیت بنگاه‌های اقتصادی نیروهای مسلح ارائه گردیده است. این نوشته باهدف ارائه الگوی مناسب برای ارزیابی فعالیت­ بنگاه­‌های اقتصادی نیروهای مسلح کشور صورت پذیرفته است. در راستای گردآوری اطلاعات موردنیاز، از روش نمونه‌‌گیری در دسترس استفاده شد. ابزار گرد­آوری اطلاعات پرسشنامه می‌باشد. با توجه به رایزنی­‌های انجام‌شده، تعداد 100 پرسشنامه از اعضای در دسترس جامعه گرد­آوری شد. در راستای تجزیه­‌وتحلیل اطلاعات گرد­آوری­ شده از روش‌‌های تحلیل عاملی اکتشافی، آزمون فریدمن و روش تحلیل سلسله ­مراتبی AHP و نرم­‌افزار SPSS 22 استفاده شد. بعد از استخراج الگو، روش آزمون T تک‌نمونه­‌ای برای سنجش درستی الگو مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که 24 درصد از شرکت­‌های موجود در سازمان موردمطالعه مجاز به ادامه فعالیت می­‌باشند. بقیه شرکت­‌ها باید منحل شده (56 درصد)، و یا جهت ادامه فعالیت، مجوز­های لازم را از نهادهای صاحب صلاحیت دریافت نمایند (20درصد). چهار عامل به­‌عنوان مهم­‌ترین عوامل اثرگذار بر عدم­ موفقیت کامل نیروهای نظامی در فعالیت­ بنگاه­‌های اقتصادی شناخته شدند که عبارتنداز: 1. وجود برخی سامانه­‌های نامناسب در انتخاب مدیران (هیئت‌ مدیره و مدیرعامل)؛ 2. وجود برخی شتاب‌زدگی‌ها در انتخاب برخی از حوزه‌های فعالیت؛ 3. تسری برخی از قوانین نظامی به حوزه اقتصادی و 4. ارزیابی و پایش عملکرد ناکافی برخی از مدیران عامل.