شناسایی و ارزیابی خطرپذیری‌های توسعه زیرساخت داده‌های مکانی دفاعی

Abstract

پایه و اساس غالب تصمیم­‌گیری­‌ها و برنامه­‌ریزی­‌های حوزه دفاعی کشور متکی به اطلاعات مکان‌محور جغرافیایی می­‌باشد و میزان موفقیت آن‌ها به صحت، دقت و دسترسی به­‌موقع به این داده­‌ها بستگی دارد. توسعه زیرساخت داده‌­های مکانی[1] درخلال دهه­‌های گذشته، یکی از مهم­‌ترین اجزای مدیریت بهینۀ اطلاعات مکانی شناخته شده است؛ با این حال خطرپذیری (ریسک)های زیادی پیش­‌روی توسعه آن در سازمان‌ها قرار دارد. این پژوهش با هدف شناسایی و ارزیابی خطرپذیری­‌های پیش­‌روی توسعه زیرساخت داده­‌های مکانی دفاعی[2]انجام گرفته است. در این راستا با مطالعه ادبیات تحقیق و انجام مصاحبه اکتشافی تعداد 38 مخاطره در قالب پنج بعد سازمانی، فنی، نیروی انسانی، داده­‌های مکانی و امنیتی شناسایی گردید و سپس با استفاده از روش­‌های­ پرسشنامه و تجزیه‌و‌تحلیل عوامل شکست و آثار آن[3] عدد شاخص اولویت خطرپذیری[4] برای هریک از خطرپذیری­‌های 38گانه محاسبه گردید. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که خطرپذیری­‌های بعد امنیتی با میانگین خطرپذیری 47755، بیشترین تهدید را متوجه توسعه زیرساخت داده­‌های مکانی دفاعی می­‌کنند و بعد از آن نیز به‌­ترتیب خطرپذیری­‌های ابعاد داده­‌های مکانی، سازمانی، فنی و نیروی انسانی قرار دارند. درپایان بر اساس یافته‌­های تحقیق، تعداد 14 راهبرد به­‌منظور برنامه­‌ریزی و توسعه موفق زیرساخت­ داده­‌های مکانی در حوزه دفاعی ارائه گردید. [1]. SDI [2]. DSDI [3]. FMEA [4]. RPN