بررسی زیست‌سازگاری داربست‌های ‏نانوفیبری‎ ‎کامپوزیت‌های پلی‌اکریلونیتریل ‏و چارچوب فلز- آلی آهن (‏III‏) ‏اصلاح‌شده با پلاسمای اکسیژن

Abstract

تهیه داربست­هایی با خواص مناسب جهت کشت و رشد سلول‌های مختلف یکی از اهداف مهم مهندسی بافت تلقی می­شود. پلیمرهای زیست‌سازگار از جمله پلی­اکریلونیتریل حجم عمده­ای از مطالعات را به‌خود اختصاص داده­اند. در این پژوهش، به‌منظور اصلاح سطح پلی‌اکریلونیتریل (PAN) و کامپوزیت­های حاصل از آن با درصدهای مختلف از چارچوب فلز-آلی آهن(III)، PAN/x%Fe-MOF، از پلاسمای اکسیژن استفاده شده است. شیمی سطح این ترکیبات به‌کمک اسپکتروسکوپی مادون قرمز (FT-IR) مورد بررسی قرار گرفت. پایداری مورفولوژی نانوفیبرهای تهیه‌شده پس از استفاده به‌عنوان داربست­هایی برای کشت سلولی و چسبندگی سلول­ها بر آنها توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی گردید. فعالیت متابولیکی و بقای سلول­های اندوتلیالی کشت‌شده بر داربست‌ها نیز با روش MTT مورد ارزیابی قرار گرفت. به­طور­کلی نتایج این مطالعه نشان داد داربست­های الکتروریسی شده PAN/x%Fe-MOF، به‌ویژه داربست­های اصلاح‌شده توسط پلاسمای اکسیژن به‌علت زیست‌سازگاری بالا بستر مناسبی برای اتصال و تکثیر سلول­های اندوتلیالی فراهم می­کنند.