مطالعه امکان سنجی احیای سنجاب ایرانی (Sciurus anomalus) در ذخیره‌گاه جنگل بلوط شازند با روش آنتروپی بیشینه

Abstract

<br /> سنجا­ب­ایرانی به‌عنوان پستاندار شاخص جنگل­های بلوط زاگرس می‌باشد. که با توجه به فقر شدید پوشش جنگل‌های طبیعی در استان مرکزی وجود تیپ غالب درختان گونه بلوط ایرانی در منطقه ذخیره‌گاه جنگلی شازند از اهمیت بالای برای احیای این گونه محسوب می‌گردد. این مطالعه با استفاده از روش آماری و MaxEntبا 7 متغیرارتفاع درختان، قطر برابر سینه درختان، میزان تاج پوشش، فاصله از جاده و اراضی کشاورزی، فاصله از نزدیک‌ترین درخت، تعداد درختان دارای حفره و میزان باردهی درختان و 60 نقطه فرضی شبیه‌سازی شده حضور سنجاب در منطقه انجام شد. نتایج نشان می­دهد مساحت 4/6 هکتار معادل 39 درصد از محدوده ذخیره­گاه جنگل بلوط شازند به‌عنوان زیستگاه مطلوب سنجاب ایرانی می‌باشد، اعتبار مدل معادل (845/0) است، که نشانگر عملکرد مناسب روش MaxEntمی‌باشد. براساس شرایط زیستگاهی موجود فعلاً امکان احیاء سنجاب ایرانی در ذخیره­گاه جنگلی بلوط شازند وجود ندارد. در بین متغیرها بیشترین اثرگذاری تعداد درختان دارای حفره، قطر برابر سینه، فاصله از نزدیک‌ترین درخت، میزان باردهی درختان و میزان تاج پوشش درختان می‌باشد.