وضعیت فعالیت آنتی اکسیدانی و نارسایی قلبی در جوجه های مبتلا به سندرم افزایش فشار خون ریوی

Abstract

160جوجه نر سویه راس برای بررسی وضعیت آنتی اکسیدانی به مدت 6 هفته مورد بررسی قرار گرفتند. جوجه ها به طور کاملاً تصادفی در دو تیمار با 4 تکرار و 20 جوجه برای هر تکرار تقسیم شدند. گروه اول در دمای پرورشی استاندارد پرورش یافتند (تیمار¹NT) ولی گروه دوم برای القای سندرم افزایش فشار خون ریوی (آسیت) و ایجاد نارسایی قلبی عروقی، در دمای سرد طبق برنامه دمایی ویژه ای قرار گرفتند (²CT). پارامترهای فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی گلوتاتیون پراکسیداز (³GPX) پلاسما و کبد، سوپراکسیددیسموتاز (⁴SOD) پلاسما و کبد، وضعیت کل آنتی اکسیدانی پلاسما (⁵TAS) ، غلظت مالون دی آلدئید)⁶(MDA پلاسما و کبد و نمونه گیری از بافت کبد در روزهای 21 و 42 انجام شد. در روز آخر آزمایش(روز42) 2 جوجه از هر تکرار به طور تصادفی انتخاب و بعد از توزین کشتار شدند. قلب برداشته و بعد از بررسی ناحیه پری کاردیوم آن، وزن قسمتهای آن جدا و شاخص آسیتی وزن بطن راست به کل بطن(⁷RV/TV) محاسبه شد. نتایج نشان داد میزان MDA در پلاسما و بافت کبد در روزهای 21 و 42 درپرندگان تیمار CT بیشتر از تیمار NT بود(P<0.05). فعالیت آنزیم GPX پلاسما و بافت کبد در روزهای 21 و 42 و SOD پلاسما در روز 42 درپرندگان تیمار CT کمتراز تیمار NT بود. (P<0.05) میزان پلاسمایی TAS نیز در پرندگان تیمار NT روزهای 21 و 42 بیشتر از تیمار CT بود(P<0.05). نسبت RV/TV در روز 42 و تلفات در کل دوره نیز در تیمار CT بیشتر از تیمار NT بود. (P<0.05)