بازداشت موقت در آموزه های فقهی

Abstract

با توجه به مشکلات موجود و پیچیدگی جوامع و فنی‌شدن جرائم، در موارد متعدد جز با بازداشت متهم امکان دادرسی عادلانه فراهم نیست و به صورت ضرورتی انکار ناپذیر در همه سیستم‌های حقوقی از جمله حقوق ایران پذیرفته شده است. از آنجا که مقررات ایران مبتنی بر شرع است این مقاله مبانی فقهی جواز بازداشت موقت و مصادیق آن را بیان کرده و به نقد و بررسی آراء متفاوت فقهی می‌پردازد.<br /> در این تحقیق این نتیجه به دست می‌آید که مطابق ادله و اصول حاکم بر اسلام و با ابتنای بر منابعی چون قرآن، سنت، اجماع و عقل و نظر فقهای عظام تا زمان اثبات جرم، اصل برائت و آزادی متهم حاکم است و بازداشت متهم مغایر با این اصل است. و از سویی با توجه به ضرورت بازداشت موقت و با استناد به ادله متفاوت از جمله تقدیم اهم بر مهم، از نظر شرعی نیز می‌توان آن را در موارد خاص مجاز دانست.