تأثیر ورمی کمپوست و چای کمپوست بر عملکرد و جذب نیتروژن، فسفر و پتاسیم نعنای آبی<i> ( .Mentha aquatica L) </i>تحت تلقیح با قارچ میکوریزا Glomus moseae

Abstract

به‌منظور بررسی اثر چای کمپوست، ورمی کمپوست (به‌عنوان کوهای آلی) و همزیستی میکوریزایی بر اجزای عملکرد و عملکرد نعنای آبی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با 4 تکرار در سال 1393 در ساری اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل میکوریزا گونه <em>Glomus moseae</em> (صفر و 10 درصد حجم گلدان)، ورمی کمپوست (صفر و 10 درصد حجم گلدان) و چای کمپوست (صفر و 5/1 لیتر) بود. صفاتی از قبیل شاخص‌های رشد و میزان نیتروژن، فسفر و پتاسیم اندام‌های هوایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد تیمارهای کود آلی و میکوریزا تاثیر معنی‌دار بر وزن خشک و تر و قطر گل داشتند و کلیه صفات مورد بررسی را در مقایسه با شاهد افزایش دادند. به‌طوری که بیشترین قطر گل،میزان نیتروژن و فسفر از تیمار میکوریزا + چای کمپوست + ورمی کمپوست به‌دست آمد. اثرات متقابل سه گانه‌ نشان داد عدم کاربرد چای کمپوست × کاربرد ورمی کمپوست × همزیستی میکوریزایی سطح برگ را نسبت به شاهد افزایش داد. نتایجتحقیق حاضر نشان داد کاربرد ورمی کمپوست، چای کمپوست و همزیستی میکوریزایی از طریق در دسترس قرار دادن عناصر غذایی باعث افزایش اجزای عملکرد و بهبود صفات کمی و کیفی گیاه نعنای آبی گردید.