بررسی رابطه بین باورهای اسلامی و مدیریت دانش - مورد کاوی:کلانتری ها و پاسگاه های شهر قم

Abstract

دین، کهن ترین همراه و جدی ترین دغدغه فکری آدمی و باورهای دینی به سبب فطری بودن مهم ترین باورهای او بوده و هست. به گواه تاریخ، آدمی همواره به تفکر در باورهای برآمده از دین پرداخته است. پژوهش درباره دین و باورهای دینی وظیفه سنگین و مقدسی است که به طور کلی بر عهده انسان ها و به طور خاص بر عهده پژوهشگران و دین پژوهان نهاده شده است. مدیریت دانش سازمانی در جهان دان شمدار امروز، رمز کامیابی و پیشگامی است. سازمانی که حجم و تنوع اطلاعات، تخصص و آگاهی در آن قابل توجه است، مدیریت دانش سازمانی آن دو چندان حائز اهمیت بوده و عدم توجه کافی، خسارات جبران ناپذیری را موجب می گردد. مدیریت دانش مبتنی بر دین آرمانی است که نهادها و سازمان های موجود در حکومت دینی به دنبال تحقق آن می باشند. جامعه آماری تحقیق پیشِ رو مرکب از فرماندهان و جانشینان کلانتری ها و پاسگاه های شهر قم م یباشد. جامعه نمونه بر اساس برآورد علمی تعداد 70 نفر بوده است. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد و محقق ساخته می باشد. آزمون فرضیه ها به وسیله آزمون آماری اسپیرمن با سنجش وضعیت باورهای اسلامی (خداباوری، خیرخواهی جمعی و وحدت گرایی) در محیط سازمان و رابطه آن با مدیریت دانش و با استفاده از میانگین یک جامعه انجام شده است. تجزیه و تحلیل داده ها به وسیله نرم افزار آماری انجام، در نهایت فرضیه ها تأیید شده و نتیجه به دست آمده حاکی از spss رابطه بین باورهای اسلامی و مدیریت دانش به صورت کلی و وجود رابطه بین مؤلفه های باورهای اسلامی و مدیریت دانش به طور خاص در سطح جامعه آماری می باشد.