اثر تنظیم‌کننده‌های رشد یونیکونازول و سایکوسل در شرایط تنش خشکی بر برخی خصوصیات ارزن مرواریدی

Abstract

به‌منظور بررسی اثر تنظیم‌کننده‌های رشد یونیکونازول و سایکوسل بر رشد، عملکرد و غلظت عناصر مختلف در گیاه ارزن مرواریدی تحت‌تأثیر تنش خشکی آزمایشی در سال زراعی 87-1386 در مزرعه تحقیقاتی پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. فاکتور اصلی شامل سه سطح تنش خشکی: بدون قطع آبیاری، قطع آبیاری در مرحله رشد رویشی (ساقه‌دهی) و قطع آبیاری در مرحله رشد زایشی (خوشه‌دهی) و فاکتور فرعی نیز شامل محلول پاشی در چهار سطح: بدون محلول پاشی، محلول پاشی با یونیکونازول، محلول پاشی با سایکوسل و محلول پاشی با یونیکونازول + سایکوسل بود. صفات مورد ارزیابی شامل ارتفاع گیاه، عملکرد علوفه خشک، عملکرد دانه، وزن هزاردانه، شاخص برداشت و درصد عناصر (N، P و K) در علوفه گیاه بود. نتایج نشان داد که بالاترین میزان ارتفاع گیاه، عملکرد علوفه خشک و دانه ارزن، شاخص برداشت و وزن هزاردانه از تیمار عدم تنش حاصل شد. علاوه‌بر این، تیمار عدم تنش باعث افزایش درصد نیتروژن و فسفر موجود در علوفه گیاه ارزن شد. اما تیمارهای تنش نتوانستند اثر معنی‌داری بر محتوی پتاسیم گیاه بگذارند. در بین تیمارهای محلول پاشی نیز بالاترین میزان ارتفاع گیاه از تیمار عدم محلول پاشی و کم‌ترین آن از تیمارهای محلول پاشی به‌دست آمد و بیش‌ترین وزن هزاردانه نیز از محلول پاشی با سایکوسل حاصل شد. علاوه‌بر این بالاترین عملکرد علوفه خشک و دانه ارزن و همچنین بالاترین محتوی عناصر غذایی موجود در علوفه گیاه از محلول پاشی یونیکونازول + سایکوسل به‌دست آمد. اما تیمارهای محلول پاشی نتوانستند اثر معنی‌داری بر شاخص برداشت گیاه داشته باشند.