بررسی ارتباط بین میزان هویت پذیری معلمان زبان انگلیسی (فارسی‌زبان) با خودکارایی آنها و موفقیت زبان‌آموزان

Abstract

این مطالعه به بررسی ارتباط بین میزان هویت‌پذیری معلمان زبان انگلیسی (فارسی زبان) با خودکارایی آنها و موفقیت زبان آموزان پرداخت. هشتاد و هفت معلم از مؤسسات مختلف زبان در این مطالعه شرکت داشتند و به پرسشنامه‌هایی میزان هویت پذیری معلمان و خودکارایی پاسخ دادند. همچنین از شرکت کنندگان خواسته شد تا میانگین نمرات کسب شدۀ زبان‌آموزان خود در ترم قبل را ثبت نمایند. نتایج تحلیل داده‌ها وجود ارتباط موثرمعنی‌داری بین میزان هویت‌پذیری معلمان با میزان خودکارایی آنها و موفقیت زبان آموزان را نشان داد. تجزیه و تحلیل رگرسیون به منظور بررسی اینکه آیا مولفه‌های هویت پذیری میتواند میزان خودکارایی معلم و موفقیت زبان‌آموزان را پیش‌بینی کند، به کار گرفته‌شد. چهار زیر مجموعۀ هویت‌پذیری یعنی خودهای ایده‌آل، خودهای باید، خودهای واقعی و خودهای ترس به‌عنوان پیش‌بینی کننده‌های میزان خودکارایی معلم درنظر گرفته‌شد ورابطۀ مثبت معنی‌داری بین این زیر‌مجموعه‌ها و خود‌کارایی معلمان وجود داشت. اما تنها سه گروه از این زیر‌مجموعه‌ها شامل خودهای ایده آل، خودهای بایدو خودهای واقعی با میزان موفقیت زبان‌آموزان همبستگی مثبت معنی‌داری داشت. نتایج به دست آمده نشان داد که خودکارایی و نگرانی در خصوص پیشرفت زبان‌آموزان از عناصر کلیدی فرایند هویت‌پذیری معلمان زبان انگلیسی (فارسی زبان) است.