استشهادی منحصر بفرد از قرن هشتم هجری

Abstract

نامه نگاری منظوم و منثور در زبان فارسی قدمت دیرینه دارد امّا نامه­های اداری معمولاً منثور بودند. استشهادی نویسی یکی از گونه­های مکاتبات اداری محسوب می­شد و اکنون نیز چنین است. در استشهاد، گروهی از بزرگان و مسئولان و معتمدان و معاریف شهر و کشور، در تأیید یا تکذیب امری گواهی می­نوشتند. در کتابهای تاریخ و جنگها و آثار نویسندگان زبان فارسی، نمونه­های فراوانی از مکاتبات رسمی و غیر رسمی و اداری و دوستانه آورده شده است، امّا، نگارنده تاکنون در میان این آثار، استشهادی که گواهی­های گواهان نیز در پای نامه باشد، ندیده است، جز این استشهاد که در این مقاله معرفی خواهد شد.